قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
از مجموعه اشعار عنصری بلخی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
ز راستی و بلندی که مر ترا بالاست به وصفت اندر، معنی بلند گردد و راست
شمارهٔ ۲۲
اگر چه تنها باشد همه جهان با اوست و گرچه با او باشد همه جهان تنهاست گناه دشمن پوشد چو تیره گشت بعفو بچیرگی در عفو از شما…
شمارهٔ ۲۳
بمجلس اندر کان بت مرا شراب دهد به من نشاط و به بدخواه من عذاب دهد یکی چنانکه خدایش همه عذاب دهد یکی چنان که خدایش همه صو…
شمارهٔ ۲۴
غلیواج از چه میشوم است ؟ از آنکه گوشت برباید هما ایرا مبارک شد که قوتش استخوان باشد
شمارهٔ ۲۵
مشکین شود چو باد بزلف تو بگذرد عاشق شود کسیکه بروی تو بنگرد بر غالیه بماند بر عارض تو باد گاهش برو بمالد و گه باز بسترد …
شمارهٔ ۲۶
بگرد ماه بر از غالیه حصار که کرد بروی روز بر از تیره شب نگار که کرد نبود یار بطبع و بجنس ظلمت و نور بروی خوب تو این هر د…
شمارهٔ ۲۷
دلبر صنمی دارم شکر لب و مرمر بر مرمر ز برش خیزد شکر ز لبش بارد عنبر به خم زلفش عبهر به دل چشمش خنجر سر مژگانش عرعر به قد…
شمارهٔ ۲۸
ای دریغا کزین منور جای زیر خاک مغاک باید شد پاک ناکرده تن ز گرد گناه پیش یزدان پاک باید شد با چنین خاطری چو آتش و آب باد…
شمارهٔ ۲۹
گر چو شته دلت بیفشارند قطره ای خون ازان برون ناید
شمارهٔ ۳۰
گولی تو از قیاس که گر بر کشد کسی یک کوزه آب ازو بزمان تیره گون شود