پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۲۶

از عبید زاکانی در دیوان اشعار - رباعیات

زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
گوئی ز فراق دوستان می‌سوزد
گر گریه کنیم هر دو با هم شاید
کو را و مرا رشتهٔ جان می‌سوزد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید