پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۴

از عبید زاکانی در دیوان اشعار - رباعیات

ای شعله‌ای از پرتو رویت خورشید
رویم ز غمت زرد شد و موی سفید
از وصل تو هر که بود در جمله جهان
برداشت نصیبی و من خسته امید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید