غزلیات
از مجموعه اشعار عبید زاکانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۸۱
منم اسیر و پریشان ز یار خود محروم غریب شهر کسان و ز دیار خود محروم به درد و رنج فرومانده و ز دوا نومید نشسته در غم و از …
غزل شمارهٔ ۸۲
باز در میکده سر حلقهٔ رندان شدهام باز در کوی مغان بی سر و سامان شدهام نه به مسجد بودم راه و نه در میکده جای من سرگشته …
غزل شمارهٔ ۸۳
قصد آن زلفین سرکش کردهام خاطر از سودا مشوش کردهام در ره عشقش میان جان و دل منزل اندر آب و آتش کردهام از وصالش تا طمع …
غزل شمارهٔ ۸۴
هرگه که شبی خود را در میکده اندازیم صد فتنه برانگیزیم صد کیسه بپردازیم آن سر که بود در می وان راز که گوید نی ما مونس آن …
غزل شمارهٔ ۸۵
از حد گذشت درد و به درمان نمیرسیم بر لب رسید جان و به جانان نمیرسیم گر رهروان به کعبهٔ مقصود میرسند ما جز به خارهای م…
غزل شمارهٔ ۸۶
ما که رندان کیسه پردازیم کشتهٔ شاهدان شیرازیم یار دردی کشان شنگولیم همدم جمریان طنازیم شکر ایزد که ما نه صرافیم منت حق ک…
غزل شمارهٔ ۸۷
ما گدایان بعد از این از کار و بار آسودهایم چون به روزی قانعیم از روزگار آسودهایم هرکسی بر قدر همت اعتباری کردهاند ما …
غزل شمارهٔ ۸۸
رفتم از خطهٔ شیراز و به جان در خطرم وه کزین رفتن ناچار چه خونین جگرم میروم دست زنان بر سر و پای اندر گل زین سفر تا چه شو…
غزل شمارهٔ ۸۹
بیش از این بد عهد و پیمانی مکن با سبکروحان گران جانی مکن زلف کافر کیش را برهم مزن قصد بنیاد مسلمانی مکن غمزه را گو خون م…
غزل شمارهٔ ۹۰
دلا باز آشفته کاری مکن چو دیوانگان بیقراری مکن گرت نیست دردی، غنیمت شمار ورت هست فریاد و زاری مکن چو کارت ز عشقست و بارت…