شمارهٔ ۷۰

از حکیم نزاری قهستانی در رباعیات

جل صبح خمیر خاک آدم که سرشت

زان قوم نیم که ترسم از دوزخ زشت

بیهوده چه غم خورم که معلومم نیست

تا بر سر من در ازل ایزد چه نوشت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۹

بعدیشمارهٔ ۷۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید