شمارهٔ ۶

از حکیم نزاری قهستانی در رباعیات

ایزد که به عز و ناز پرورد مرا

همواره به لطف خویش غم خورد مرا

زد بر سر بالای جهان خیمه من

و انگشت نمای عالمی کرد مرا

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵

بعدیشمارهٔ ۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید