شمارهٔ ۵۷

از حکیم نزاری قهستانی در رباعیات

می گر چه که طبع تلخ، شورانگیز ست

موتی است حقیقت که حیات آمیزست

کندست ازو فهم فرو بسته دهان

با عقلش از آن همیشه دندان تیزست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۶

بعدیشمارهٔ ۵۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید