شمارهٔ ۵۰

از حکیم نزاری قهستانی در رباعیات

با یار بگفتم به زبانی که مراست

کز آرزوی روی تو جانم برخاست

چون روی تو ماه نیست روشن، گفتم

چون قد تو سرو نیست، می گویم راست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۹

بعدیشمارهٔ ۵۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید