پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۳

از حکیم نزاری قهستانی در رباعیات

در فطرت من گر گل و گر خار بود
اینجا سخن بیهده بسیار بود
حق می‌گویم که دوست با دوست رسد
من می دانم که یار با یار رسد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید