مثنوی روز و شب
از مجموعه اشعار حکیم نزاری قهستانی
فهرست اشعار
بخش ۱۱ - پیغام چهارم شب به خورشید
شب دگر بار گشت آشفته که: «مرا روز ناسزا گفته» گفت از روی جِدّ نه از سر لاغ «کای تبه کرده از فضول دماغ گرچه عالم نورد و س…
بخش ۱۲ - پاسخ روز به شب
روز بار دگر به جوش آمد با شب تیره در خروش آمد گفت: «ای خشکمغزِ تردامن چند خواهی جدل زدن با من؟ مگر آنجا که میرسی عد…
بخش ۱۳ - پیغام پنجم شب به روز
شب چو بشنید طیره گشت عظیم گفت: «آه از جفای چرخ لئیم من چو دریا کشیدهام دامن سربزرگی همیکند با من روز میگویدم سیهکار…
بخش ۱۴ - پاسخ روز به شب
روز در تاب شد دگرباره کرد از غصه پیرهن پاره گفت: «اگر بر من اعتراض کنی چون سواد خودم بیاض کنی من زنم صیقلت، دگر که زند؟ …
بخش ۱۵ - پیغام ششم شب
شبِ یلداسرشتِ زنگیرنگ دست چون برد، بر سبو زد سنگ گفت با آفتابِ روشندل «کز محیط فلک به مرکز گِل در زمانی چو باد پی…
بخش ۱۶ - پاسخ روز یا خورشید
روز شد باز گرم و بر جوشید که: «مرا کی توان به گل پوشید؟ من که پیش تو خرد و مختصرم چندبار از جهان بزرگترم نرسد با منت بزر…
بخش ۱۷ - پیغام هفتم شب
شب دگر باره در محاکا شد چون مجازات بیمحابا شد گفت: «شوخی و حد ببردی تو خوش خوشم نیک برشمردی تو من نه آنم که نسبتم کردی …
بخش ۱۸ - ملول شدن روز و آخرین پاسخ او به شب
روز را دل ز شب ملال گرفت ترک بیهوده قیل و قال گرفت بر همین فصل اختصار نمود دست بردی به اعتبار نمود داد شب را ز روی طعنه …
بخش ۱۹ - تسلیم شدن شب به آفتاب و مدح شاه
شبِ دامندراز کوتهرای سر بیچارگی فگند بهپای عاجز آمد ز حجّت آوردن تاب بسیار داد بر گردن سر تسلیم عاقبت بنهاد گفت با آ…
بخش ۲۰ - آشتی کردن روز با شب و مدح شاه
روز چون شب به عذر سر بنهاد او هم افگند شیوهای بنیاد گفت: «هستی تو یار دیرینه محرم روزگار دیرینه سخنی بود در میان قایم م…