خسرو و شیرین

از مجموعه اشعار نظامی گنجوی در خمسه

دسته‌بندی

۱۲۱

شعر

فهرست اشعار

به نزهت بود روزی با دل‌افروز سخن در داد و دانش می‌شد آن روز زمین بوسید شیرین کای خداوند ز رامش سوی دانش کوش یک چند بسی ک…

چو خسرو دید کان یار گرامی ز دانش خواهد او را نیکنامی بزرگ امید را نزدیک خود خواند به امید بزرگش پیش بنشاند که ای از تو ب…

خبر ده کاولین جنبش چه چیز است که این دانش بر دانا عزیز است جوابش داد ما ده راندگانیم وز اول پرده بیرون ماندگانیم ز واپس …

دگرباره بپرسیدش جهاندار که دارم زین قیاس اندیشه بسیار نخستم در دل آید کاین فلک چیست درونش جانور بیرون او کیست جوابش داد …

دگر ره گفت کاجرام کواکب ندانم بر چه مرکوبند راکب شنیدستم که هر کوکب جهانیست جداگانه زمین و آسمانیست جوابش داد کاین ما هم…

دگر ره گفت ما اینجا چراییم کجا خواهیم رفتن وز کجاییم جوابش داد و گفت از پرده این راز نگردد کشف هم با پرده می‌ساز که ره د…

دگر ره گفت کای دریای دُربار چو دُر صافی و چون دریا عجب‌کار عجب دارم ز یارانی که خفتند که خواب دیده را با کس نگفتند همه گ…

دگر باره شهِ بیداربختش سؤالی زیرکانه کرد سختش که گر جان را جهان چون کالبد خوَرد چرا با ما کند در خواب ناوَرد؟ و گر جان م…

دگر ره گفت اگر جان هست حاصل نه نقش کالبدها هست باطل؟ چو می‌بینم به‌خواب این نقش‌ها چیست‌؟ نگهدارندهٔ این نقش‌ها کیست؟ جو…

دگر ره گفت «بعد از زندگانی به یاد آرم حدیث این جهانی؟» جوابش داد پیرِ دانش‌آموز که «ای روشن‌چراغِ عالم‌افروز تو آن نوری …

۱۰/۱۳