رباعیات

از مجموعه اشعار نظیری نیشابوری در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۴۱

شعر

فهرست اشعار

دارم چشمی که قلزم وارونست خون گشته دلی که منبع جیحونست این مردمک چشم جهان بین که مراست تمثال سویدای دل پرخونست

ذرات دو کون را ز هم بیشی نیست کس نیست که با دگر کسش خویشی نیست در رتبه مساوات بود عالم را در دایره هیچ نقطه را پیشی نیست

شمعی که فروزان نشود کوکب ماست برقی که ضیا نمی دهد مطلب ماست صبح همه مرغان سحرخیز دمید مرغی که سحر نمی شناسد شب ماست

دایم به رهت در دو چشمم بازست صد تحفه ام از نیاز پااندازست پیش آی و به مهر دانه عشوه بریز پر تیز مرو که روح در پروازست

آن کیست که بازم ز بت کیش آورد صد مرحله ام با جگر ریش آورد این پرده نشین کجاست؟ کز چندین راه با صد طلبم به خانه خویش آورد

طی املم به جهد و پرواز نشد کارم به طواف و سعی دلساز نشد هرچند که بر کعبه تنیدم زنار این رشته کفرم از میان باز نشد

شب مست ز خانقه برونم بردند تا دیر به نعل واژگونم بردند گفتند به سوی دوست از کعبه درای وز راه خرابات درونم بردند

گر دست تو بحر نیست چون می‌جوشد بحرست که از درون برون می‌جوشد خاصیت بخششی که در طینت تست از دست سخاوتت به خون می‌جوشد

ارباب زمانه آفت دل باشند چون موج سراب نقش باطل باشند این کهنه سفینه های از کار شده خوبست جنازه های ساحل باشند

هر کز سر کجروی به درگاه آید هرچند به گاه آمده بیگاه آید از معجزه بیوه که در راه آید دستار هزار کرد کوتاه برآید

۴/۱۵