غزلیات
از مجموعه اشعار نظیری نیشابوری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱۱
گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم نسیم ناتوانم تا کجا خیزم کجا افتم نی کلکم ز حسن روی گل، منقار بلبل شد مباد از طرف گ…
شمارهٔ ۴۱۲
ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم خیمه همچون گل ز مهد غنچه بر صحرا زدیم کوه دانستیم دنیا را و خود را شاخ گل از بغل…
شمارهٔ ۴۱۳
نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم حکایت بود بی پایان ، به خاموشی ادا کردم به لذت بود گر لخت جگر گر پاره دل بود نمک رفت …
شمارهٔ ۴۱۴
از ما حذر که دست ز آداب شستهایم شرم از دل و زبان، به می ناب شستهایم از یک حدیث لطف، که آن هم دروغ بود امشب ز دفتر گله …
شمارهٔ ۴۱۵
ما قلم در آتش و دفتر در آب افکندهایم هرچه با آن خواهشی هست از حساب افکندهایم شب که در مستی سراغ کلبهٔ ما کردهای جای غ…
شمارهٔ ۴۱۶
میروم زین کوی و وز رشک محبت میروم بس که با من آشنا گشتی ز غیرت میروم کرد شیرین اشک تلخم را شکرخند وداع حبیب و دامانی …
شمارهٔ ۴۱۷
باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم گفته ام کفری و اکنون بدترین امتم ناز من دارد ملالی سایه ام خصم من است در دل خود خوارم و…
شمارهٔ ۴۱۸
تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم عهد خوبی گذران بینم و فریاد زنم حاصل مزرع آفت زدگان است آن گنج من غلط قرعه به ویرانه …
شمارهٔ ۴۱۹
سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم از بی هنری دست هنرمند شکستیم در عشق به کامی نرسیدیم که بسیار عهد پدر و خاطر فرزند شکست…
شمارهٔ ۴۲۰
بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم چشمی نشد بمالم از دود و گرد عالم عزم رحیل دارم از شهربند دنیا صوم وصال گیرم از آب خورد…