رباعیات

از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی

دسته‌بندی

۸۵

شعر

فهرست اشعار

ای آیت نور، پرتو غبغب تو تفسیر دخان دو گیسوی چون شب تو اشیاست مرکب شده از سی و دو حرف وان سی و دو حرف نیست الا لب تو

یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟ وان راحت روح و راح ریحانی کو؟ گویند حرام در مسلمانی شد تو می خور و غم مخور، مسلمانی کو؟

خواهی که به سرچشمه جان یابی راه یا بر فلک شرف برآیی چون ماه از مصحف رخساره خوبان می خوان سر ازل و ابد ز خط های سیاه

بنمود جمال ذات از روی چو ماه از شادی او بر فلک انداز کلاه گشتیم کلام ناطق لم یزلی از دولت شاه دو جهان فضل اله

ای روی تو کشف صورت حق کرده انگشت تو فرق ماه را شق کرده هفت آیت حاجبین و زلف و مژه ات بی پرده بیان ذات مطلق کرده

ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زده حسن تو بر آفتاب خرگاه زده منشور رخت را ز ازل منشی «کن » بر چهره نشان «حسبی الله » زده

ای روی تو گلبن گلستان همه نوش لب تو چشمه حیوان همه در مملکت حسن و ملاحت شده ای شاهنشه دلبران و سلطان همه

ای آن که تو پیوسته خدا می طلبی از خود بطلب اگر مرا می طلبی من با تو به صد زبان سخن می گویم سر تا قدمت منم، که را می طلبی…

در دار وجود گشت دیار علی چون هست یقین ولی جبار علی خواهی که رسی به چار جوی جنت شو از دل و جان موالی چار علی

خواهی که شراب اولیا نوش کنی باید سخن فضل خدا گوش کنی عیسی‌سخن است در همه باب علوم حق هم سخن است اگر سخن نوش کنی

۸/۹