رباعیات
از مجموعه اشعار عمادالدین نسیمی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
آن نقطه که نکته ای در او پنهان است آن نقطه وجود حوری و غلمان است آن نقطه وجود آدم رحمان است دریاب که اصل جمله قرآن است
شمارهٔ ۱۲
من مظهر نطق و نطق حق ذات من است در هر دو جهان صدای اصوات من است از صبح ازل هر آنچه تا شام ابد آید به وجود و هست ذرات من …
شمارهٔ ۱۳
طوف سر کوی یار طاعات من است اوصاف جمال او مناجات من است در من نگرد کسی که او را طلبد کایینه ذات و صفتش ذات من است
شمارهٔ ۱۴
آنم که خدای محض در پشت من است وین قوت کاینات در مشت من است منزل که قمر دارد و فرقان که رسول اندر عدد حرف ده انگشت من است
شمارهٔ ۱۵
آنم که جهان چو حلقه در مشت من است وین قوت حق ز پشتی پشت من است کونین و مکان و هر چه در عالم هست در قبضه قدرت یک انگشت من…
شمارهٔ ۱۶
ذرات جهان روشن از انوار من است عالم همه پرشور ز اقرار من است تورات و زبور و صحف و فرقان انجیل این جمله نمونه ای ز اسرار …
شمارهٔ ۱۷
آیینه جم عبارت از روی من است «والیل اذا» کنایت از موی من است گر عارف سر قاب قوسین شدی می دان که دو حرف نون ابروی من است
شمارهٔ ۱۸
الله ز حال بندگان آگاه است پیغمبر مات رهنمای راه است بیزارم از آن دین که در او منسوخ است دین دین محمد رسول الله است
شمارهٔ ۱۹
هر وصف که در شان کلام الله است خاصیت او تمام بسم الله است آن نقطه که آن در بی بسم الله است آن خال رخ علی ولی الله است
شمارهٔ ۲۰
در قاعده شریعت آگاه نبی است در مرتبه حقیقت الله نبی است بر تخت وجود آسمان توحید هم شاه ولی آمد و هم ماه نبی است