پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۹۵۲

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

دل آمد و گفت هست سوداش دراز
شب آمد و گفت زلف زیباش دراز
سرو آمد و گفت قد و بالاش دراز
او عمر عزیز ماست گو باش دراز

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید