پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۹۰۴

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر
آغاز پری نهاد پیمانهٔ عمر
خوش باش که تا چشم زنی خود بکشد
حمال زمانه رخت از خانهٔ عمر

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید