پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۸۵۷

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
هم پیرم و هم جوان و هم کودک خرد
گر من میرم مرا مگوئید که مرد
کو مرده بدو زنده شد و دوست ببرد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید