پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۸۵۲

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد
میجوشد و صافش همه جان میگردد
خورشید و مه و فلک از آن میگردد
تا هرچه نهان بود عیان میگردد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید