پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۵۶۷

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

این صورت آدمی که درهم بستند
نقشی است که در تویلهٔ غم بستند
گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی
این خود چه طلسم است که محکم بستند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید