پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۴۳۵

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

هر چند به حلم یار ما جورکش است
لیکن زاری عاشقان نیز خوش است
جان عاشق چو گلستان می‌خندد
تن می‌لرزد چو برگ گوئی تبش است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید