پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۴۲۹

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

نی با تو دمی نشستنم سامانست
نی بی تو دمی زیستنم امکانست
اندیشه در این واقعه سرگردانست
این واقعه نیست درد بی درمانست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید