پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۳۷۹

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت
تا باده از آن دو چشم مستت نگرفت
می طعنه زنند دشمنانم شب و روز
کز پای درآمدی و دستت نگرفت
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید