پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۳۷۱

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

گر باد بر آن زلف پریشان زندت
مه طال بقا از بن دندان زندت
ای ناصح من ز خود برآئی و ز نصح
گر زانچه دلم چشیده بر جان زندت

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید