پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۲۳۰

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

با شب گفتم گر بمهت ایمانست
این زود گذشتن تو از نقصانست
شب روی به من کرد و چنین عذری گفت
ما را چه گنه چو عشق بی‌پایانست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید