پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۸۲۹

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

چشمان خمار و روی رخشان داری
کان گوهر و لعل بدخشان داری
گیرم که چو غنچه خنده پنهان داری
گل را ز جمال خود تو خندان داری

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید