پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۷۹۵

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

با یار به گلزار شدم رهگذری
بر گل نظری فکندم از بی‌خبری
دلدار به من گفت که شرمت بادا
رخسار من اینجا و تو بر گل نگری

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید