پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۷۵۱

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

ای گل تو ز لطف گلستان می‌خندی
یا از دم عشق بلبلان می‌خندی
یا در رخ معشوق نهان می‌خندی
چیزیت بدو ماند از آن می‌خندی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید