پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
وی چون شکر شگرف در حلوائی
زان میترسم که بَد رَگ و بَد رائی
در مغز تو افکنَد دگر سودائی
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید