پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید