پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۶۹۵

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

ای آنکه ز حال بندگان میدانی
چشمی و چراغ در شب ظلمانی
باز دل ما را که تو میپرانی
آخر تو ندانی که تواش میخوانی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید