پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۲۲۹

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

دلدار چو دید خسته و غمگینم
آمد خندان نشست بر بالینم
خارید سرم گفت که ای مسکینم
دل می‌ندهد ره که چنینت بینم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید