پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۱۴

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

آری صنما بهانه خود کم بودت
تا خواب بیامد و ز ما بر بودت
خوش خسب که من تا به سحر خواهم گفت
فریاد ز نرگسان خواب آلودت

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید