پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۰۶۲

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

در فقر فقیر باش و در صفوت صاف
با فقر و صفا درآ تو در کار مصاف
گر خصم تو صد تیغ برآرد ز غلاف
چون هیچ نبیند نزند زخم گزاف

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید