پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۰۵۶

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ
من آن توام بخسب ایمن به فراغ
ترسم که چراغ زیر طشتی بنهی
وانگاه بجویمش به صد چشم و چراغ

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید