پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۰۰۴

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

گه باده لقب نهادم و گه جامش
گاهی زر پخته گاه سیم خامش
گه دانه و گاه صید و گاهی دامش
این جمله چراست تا نگویم نامش
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید