غزلیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۵۷۱
بیا کامشب به جان بخشی به زلف یار میماند جمال ماه نورافشان بدان رخسار میماند به گرد چرخ استاره چو مشتاقان آواره که از س…
غزل شمارهٔ ۵۷۲
ورای پردهٔ جانت، دلا خلقان پنهانند ز زخم تیغ فردیت، همه جانند و بیجانند تو از نقصان و از بیشی، نگویی چند اندیشی؟ درآ در…
غزل شمارهٔ ۵۷۳
برآمد بر شجر طوطی که تا خطبهیْ شکر گوید به بلبل کرد اشارت گل که تا اشعار برگوید به سرو سبز وحی آمد که تا جانش بُوَد در …
غزل شمارهٔ ۵۷۴
مرا عاشق چنان باید که هر باری که برخیزد قیامتهای پرآتش ز هر سویی برانگیزد دلی خواهیم چون دوزخ که دوزخ را فروسوزد دو صد …
غزل شمارهٔ ۵۷۵
ایا سر کرده از جانم! تو را خانه کجا باشد؟ الا ای ماه تابانم! تو را خانه کجا باشد؟ الا ای قادر قاهر! ز تن پنهان به دل ظاه…
غزل شمارهٔ ۵۷۶
دل من چون صدف باشد، خیال دوست دُر باشد کنون من هم نمیگنجم، کز او این خانه پر باشد ز شیرینی حدیثش شب، شکافیدهست جا…
غزل شمارهٔ ۵۷۷
چو برقی میجهد چیزی عجب آن دلستان باشد از آن گوشه چه میتابد عجب آن لعل کان باشد چیست از دور آن گوهر عجب ماهست یا اختر ک…
غزل شمارهٔ ۵۷۸
مرا عهدیست با شادی که شادی آن من باشد مرا قولیست با جانان که جانان جان من باشد به خط خویشتن فرمان به دستم داد آن سلطان ک…
غزل شمارهٔ ۵۷۹
دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد مگر آن مطرب جانها ز پرده در سرود آمد سراندازان و جانبازان دگرباره بشوریدند وجود اند…
غزل شمارهٔ ۵۸۰
صلا یا ایها العشاق کان مه رو نگار آمد میان بندید عشرت را که یار اندر کنار آمد بشارت می پرستان را که کار افتاد مستان را ک…