غزلیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۴۴۱
آخر مراعاتی بکن مر بی‌دلان را ساعتی ای ماه رو تشریف ده مر آسمان را ساعتی ای آن که هستت در سخن مستی می‌های کهن دلداریی تل…
غزل شمارهٔ ۲۴۴۲
بانگی عجب از آسمان در می‌رسد هر ساعتی می‌نشنود آن بانگ را الا که صاحب حالتی ای سر فروبرده چو خر زین آب و سبزه بس مچر یک …
غزل شمارهٔ ۲۴۴۳
ای تو ملول از کار من من تشنه‌تر هر ساعتی آخر چه کم گردد ز تو کز تو برآید حاجتی بر تو زیانی کی شود از تو عدم گر شیء شود م…
غزل شمارهٔ ۲۴۴۴
چون در‌شو‌ی در باغ دل مانند گل خوش‌بو شوی چون بر‌پر‌ی سوی فلک همچون ملک مه‌رو شوی گر همچو روغن سوزدت خود روشنی گردی همه …
غزل شمارهٔ ۲۴۴۵
از بامدادان ساغری پر کرد خوش خماره‌ای چون فرقدی عرعرقدی شکرلبی مه پاره‌ای آن نرگس سرمست او و آن طره چون شست او و آن ساغر…
غزل شمارهٔ ۲۴۴۶
ای شهسوار خاص بک کز عالم جان تاختی میخانه‌ها برهم زدی تا سوی میدان تاختی چون ساکنان آسمان خود گوش ما برتافتند تو سبلتان …
غزل شمارهٔ ۲۴۴۷
یک ساعت ار دو قبلکی از عقل و جان برخاستی این عقل ما آدم بدی این نفس ما حَوّاستی ور آدم از ایوان دل درنامدی در آب و گل تد…
غزل شمارهٔ ۲۴۴۸
ای داده جان را لطف تو خوشتر ز مستی حالتی خوشتر ز مستی ابد بی‌باده و بی‌آلتی یک ساعتی تشریف ده جان را چنان تلطیف ده آن سا…
غزل شمارهٔ ۲۴۴۹
من پیش از این می‌خواستم گفتار خود را مشتری و اکنون همی‌خواهم ز تو کز گفت خویشم واخری بت‌ها تراشیدم بسی بهر فریب هر کسی م…
غزل شمارهٔ ۲۴۵۰
در دل خیالش زان بود تا تو به هر سو ننگری و آن لطف بی‌حد زان کند تا هیچ از حد نگذری با صوفیان صاف دین در وجد گردی همنشین …