غزلیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۲۱
مرا تو گوش گرفتی همیکشی به کجا بگو که در دل تو چیست چیست عزم تو را چه دیگ پختهای از بهر من عزیزا دوش خدای داند تا چیست…
غزل شمارهٔ ۲۲۲
رویم و خانه بگیریم پهلوی دریا که داد اوست جواهر که خوی اوست سخا بدان که صحبت جان را همیکند همرنگ ز صحبت فلک آمد ستاره خ…
غزل شمارهٔ ۲۲۳
کجاست مطرب جان تا ز نعرههای صلا درافکند دم او در هزار سر سودا بگفتهام که نگویم ولیک خواهم گفت من از کجا و وفاهای عهدها…
غزل شمارهٔ ۲۲۴
چه خیره مینگری در رخ من ای برنا مگر که در رخمست آیتی از آن سودا مگر که بر رخ من داغ عشق میبینی میان داغ نبشته که نحن ن…
غزل شمارهٔ ۲۲۵
بپخته است خدا بهر صوفیان حلوا که حلقه حلقه نشستند و در میان حلوا هزار کاسه سر رفت سوی خوان فلک چو درفتاد از آن دیگ در ده…
غزل شمارهٔ ۲۲۶
برفت یار من و یادگار ماند مرا رخ معصفر و چشم پرآب و وااسفا دو دیده باشد پرنم چو در ویست مقیم فرات و کوثر آب حیات جان افز…
غزل شمارهٔ ۲۲۷
به جان پاک تو ای معدن سخا و وفا که صبر نیست مرا بیتو ای عزیز بیا چه جای صبر که گر کوه قاف بود این صبر ز آفتاب جدایی چو …
غزل شمارهٔ ۲۲۸
بیار آن که قرین را سوی قرین کشدا فرشته را ز فلک جانب زمین کشدا به هر شبی چو محمد به جانب معراج براق عشق ابد را به زیر زی…
غزل شمارهٔ ۲۲۹
شراب داد خدا مر مرا تو را سرکا چو قسمتست چه جنگست مر مرا و تو را شراب آن گل است و خمار حصه خار شناسد او همه را و سزا دهد…
غزل شمارهٔ ۲۳۰
ز سوز شوق دل من همیزند عللا که بوک دررسدش از جناب وصل صلا دلست همچو حسین و فراق همچو یزید شهید گشته دو صد ره به دشت کرب…