غزلیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۸۱
دل چو دانه ، ما مثال آسیا آسیا کی داند این گردش چرا تن چو سنگ و آب او اندیشهها سنگ گوید « آب داند ماجرا » آب گوید « آسی…
غزل شمارهٔ ۱۸۲
در میان عاشقان عاقل مبا خاصه در عشق چنین شیرین لقا دور بادا عاقلان از عاشقان دور بادا بوی گلخن از صبا گر درآید عاقلی گو …
غزل شمارهٔ ۱۸۳
ای دل رفته ز جا باز میا به فنا ساز و در این ساز میا روح را عالم ارواح به است قالب از روح بپرداز میا اندر آبی که بدو زنده…
غزل شمارهٔ ۱۸۴
من رسیدم به لب جوی وفا دیدم آن جا صنمی روح فزا سپه او همه خورشیدپرست همچو خورشید همه بیسر و پا بشنو از آیت قرآن مجید گ…
غزل شمارهٔ ۱۸۵
از بس که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا هر ذره خاک ما را آورد در علالا سینه شکاف گشته دل عشق باف گشته چون شیشه صاف گشته از ج…
غزل شمارهٔ ۱۸۶
ای میرآب بگشا آن چشمه روان را تا چشمها گشاید ز اشکوفه بوستان را آب حیات لطفت در ظلمت دو چشم است زان مردمک چو دریا کردست…
غزل شمارهٔ ۱۸۷
از سینه پاک کردم افکار فلسفی را در دیده جای کردم اشکال یوسفی را نادر جمال باید کاندر زبان نیاید تا سجده راست آید مر آدم …
غزل شمارهٔ ۱۸۸
اینجا کسیست پنهان خود را مگیر تنها بس تیز گوش دارد مگشا به بد زبان را بر چشمهٔ ضمیرت کرد آن پری وثاقی هر صورت خیالت از…
غزل شمارهٔ ۱۸۹
آمد بهارِ جانها ای شاخِ تَر به رقص آ چون یوسف اندر آمد، مصر و شکر به رقص آ ای شاهِ عشقپرور، مانندِ شیرِ مادر ای شیر،…
غزل شمارهٔ ۱۹۰
با آن که میرسانی، آن بادهٔ بقا را بیتو نمیگوارد، این جام باده ما را مطرب! قدح رها کن، زین گونه نالهها کن جانا! یکی ب…