غزلیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۷۵۱
تشنهٔ خویش کن مده آبم عاشق خویش کن ببر خوابم تا شب و روز در نماز آیم ای خیال خوش تو محرابم گر خیال تو در فنا یابم در زما…
غزل شمارهٔ ۱۷۵۲
کون خر را نظام دین گفتم پِشک را عنبر ثمین گفتم اندر این آخُر جهان ز گزاف بس چمن نام هر چمین گفتم طوق بر گردن کَپی بستم ن…
غزل شمارهٔ ۱۷۵۳
آمدم باز تا چنان گردم که چو خورشید جمله جان گردم سر خُم رَحیق بگشایم سردهٔ بزم سرخوشان گردم عشرت اکنون عَلَم به صحرا زد …
غزل شمارهٔ ۱۷۵۴
آتشی از تو در دهان دارم لیک صد مُهر بر زبان دارم دو جهان را کند یکی لقمه شعلههایی که در نهان دارم گر جهان جملگی فنا گرد…
غزل شمارهٔ ۱۷۵۵
در طریقت دو صد کمین دارم لیک صد چشم خردهبین دارم این نشانها که بر رخم پیداست دانک از شاه همنشین دارم آن یکی گنج کز جه…
غزل شمارهٔ ۱۷۵۶
تا به جان مست عشق آن یارم سردهٔ بادههای انوارم هر دمی گر نه جان نو دهدم ای دل از جان خویش بیزارم گرد آن مه چو چرخ میگر…
غزل شمارهٔ ۱۷۵۷
همتم شد بلند و تدبیرم جز به پیش تو من نمیمیرم تو دهانم گرفتهای که خموش تو دهان گیر و من جهان گیرم زان ز عالم ربودهام …
غزل شمارهٔ ۱۷۵۸
در وصالت چه را بیاموزم در فراقت چه را بیاموزم یا تو با درد من بیامیزی یا من از تو دوا بیاموزم میگریزی ز من که نادانم یا…
غزل شمارهٔ ۱۷۵۹
اه چه بیرنگ و بینشان که منم کی ببینم مرا چنان که منم گفتی اسرار در میان آور کو میان اندر این میان که منم کی شود این رو…
غزل شمارهٔ ۱۷۶۰
به خدایی که در ازل بودهست حی و دانا و قادر و قیوم نور او شمعهای عشق فروخت تا بشد صد هزار سر معلوم از یکی حکم او جهان پ…