غزلیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۱۳۱
گفت لبم چون شکر ارزد گنج گهر آه ندارم گهر گفت نداری بخر از گهرم دام کن ور نبود وام کن خانه غلط کردهای عاشق بیسیم و زر …
غزل شمارهٔ ۱۱۳۲
چون سرِ کس نیستت، فتنه مکن دل مبر چونک ببردی دلی، پردهٔ او را مدر چشم تو چون ره زند، رهزده را ره نما زلف تو چون سر کشد،…
غزل شمارهٔ ۱۱۳۳
نه در وفات گذارد نه در جفا دلدار نه منکرت بگذارد نه بر سر اقرار به هر کجا که نهی دل به قهر برکندت به هیچ جای منه دل دلا …
غزل شمارهٔ ۱۱۳۴
چرا ز قافله یک کس نمیشود بیدار که رخت عمر ز کی باز میبرد طرار چرا ز خواب و ز طرار مینیازاری چرا از او که خبر میکند ک…
غزل شمارهٔ ۱۱۳۵
بیار ساقی بادت فدا سر و دستار ز هر کجا که دهد دست جام جان دست آر درآی مست و خرامان و ساغر اندر دست روا مبین چو تو ساقی و…
غزل شمارهٔ ۱۱۳۶
نبشتهست خدا گِردِ چهره دلدار خطی که فاعتبروا منه یا اولیالابصار چو عشقْ مردمخوارست مردمی باید که خویش لقمه کند پیش عش…
غزل شمارهٔ ۱۱۳۷
شدهست نور محمد هزار شاخ هزار گرفته هر دو جهان از کنار تا به کنار اگر حجاب بدرد محمد از یک شاخ هزار راهب و قسیس بردرد زن…
غزل شمارهٔ ۱۱۳۸
چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار بر آب دیده و خون جگر گرفت قرار هزار آتش و دود و غمست و نامش عشق هزار درد و دریغ و بلا…
غزل شمارهٔ ۱۱۳۹
مجوی شادی چون در غمست میل نگار که در دو پنجه شیری تو ای عزیز شکار اگر چه دلبر ریزد گلابه بر سر تو قبول کن تو مر آن را به…
غزل شمارهٔ ۱۱۴۰
بیامدیم دگربار چون نسیم بهار برآمدیم چو خورشید با صد استظهار چو آفتاب تموزیم رغم فصل عجوز فکنده غلغل و شادی میانه گلزار …