شمارهٔ ۳۷

از امیر معزی نیشابوری در رباعیات

ای شاه دل روشن تو جوشن توست

عالم شده روشن از دل روشن توست

پریدن جبریل به پیرامن توست

صید ملک‌الموت سر دشمن توست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۶

بعدیشمارهٔ ۳۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید