قطعات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
شخصی که به ریشیش چو نظر میدوزم صد فصل ز ریشخند میآموزم اصلاح چو کرد خواست تاریخش را خندید یکی و گفت ریشت گوزم
شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گوید
باز طوفان اجل نابود ساخت گوهری از قلزم ز خار علم باز دست مرگ بیهنگام کند میوهای بایسته از اشجار علم آن که در طفلی ز اس…
شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گوید
صبا به خدمت خدام خواجگی برسان نیاز من که به جان و دلش هوا خواهم بگو اگرچه به عنوان شاعری هرگز نیامد است فرو سر به هیچ در…
شمارهٔ ۷۴ - وله ایضا
صاحبا من که بهر پیشکشت از سخن صد خزانه میخواهم جز به آن در نمیفرستم مدح گنج در گنج خانه میخواهم از خدا بهر کحل بینائی…
شمارهٔ ۷۵ - وله ایضا
سرا سروران جد اعلای تو محمد رسول امین کریم که از بس به خلق خداوند بود به نام خود او را رئوف و رحیم گران سنگ شد لنگر حلم …
شمارهٔ ۷۶ - وله ایضا
اگر خرمنی را تبه کرد برقی که دودش گذر کرد از چرخ گردان وگر خانهای را ز جا کند سیلی که صد دیده گردیده چون ابر نیسان وگر …
شمارهٔ ۷۷ - وله ایضا
چو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقار ازین جهان به جهان دگر گرفت وطن وز آشیان بقا شاهباز همت او هوای خلد برین کرد ازین خجست…
شمارهٔ ۷۸ - رباعیات
ازین شش رباعی که کلکم نگاشت برای جلوس خدیو جهان هزار و صد بیست تاریخ از او قدم زد برون هشت افزون بران بدین سان که از هر …
شمارهٔ ۷۹ - قطعه
تبارکالله ازین حوض خانهٔ دلکش که در شک جوی جنانست و آبروی جهان بنای بیخللش چون بنای روضه خلد هوای معتدلش چون هوای عالم…
شمارهٔ ۸۰ - در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسین
ناگه از طبعم مشام دل شنید بوی طوفان خیزی کون و مکان بهر آن گردید نطقم نوحه گر کز اجل دی میر زرین افسران مالک گردون شکوه …