قطعات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱ - در ماده تاریخ فوت فرماید
میر ملک رتبه که ممتاز بود هم به صفات از همه کس هم به ذات سید قدسی صفتی کامدند شاهد معصومی او کاینات میر کریم آن که مساوی…
شمارهٔ ۱۲
اشعث طماع عهد خود جمال قصه خوان آن که چون او طامعی در بحر و بر صورت نبست جمریانش ناگهان کشتند و هر فردی که بود رست از اخ…
شمارهٔ ۱۳ - وله ایضا
خورشید آسمان وزارت که روی ملک آئینه‌وش ز صیقل عدلش منور است سلطان بارگاه سیادت که عهد او پاینده دار دولت آل پیامبر است آ…
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
تا رخش طبعم از پی معنی تکاور است میدان نورد مدحت مقصود قشر است آن بی‌نماز کعب که جسم پلید او از خاکروب دیر کشیشان مخمر ا…
شمارهٔ ۱۵ - قطعه
ای فلک آستان که خاک درت تارک آرای خلق ایام است وی قمر پاسبان که گرد رهت توتیا بخش چشم اجرام است توسن سرکش سپهر بلند رایض…
شمارهٔ ۱۶ - مرثیه
بدر فلک شرف خلیفه چون زایر تربت حسین است در صبح ازل ز مهر فطری نازان به محبت حسین است فانی شده در زمان فوتش ایام شهادت ح…
شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا
ای فلک حشمت که در دکان نظم محتشم به ز مدح مشتری گیر تو یک پرگاله نیست وان عروسان را که در عقد تو می‌آرد به نظم هیچ یک را…
شمارهٔ ۱۸
میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف از جهان چون خیمه زد بر طرف انهار بهشت یک شبش در خواب دیدم با رخی کز عکس آن بر زمین…
شمارهٔ ۱۹
زبدة الاخوان فصیح خوش کلام صاحب نظم و مقالات فصیح آن که در شعر و معما روز و شب می‌ستودش دهر مخفی و صریح از صبوح و باده ا…
شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه
گلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود پاکیزه طینت و ملکی خوی و پاکزاد در باغ دهر نشو و نمائی نیافته از تند باد حادثه ناگاه شد …