پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۳۵۴

از مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار - رباعیات

هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه
گریان باشم تا به گه بانگ خروه
همقامت تو چو سرو بینم بر کوه
هرگز نشوم ز دیدن کوه ستوه

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید