قصاید
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱ - وصف بهار و مدح آن شهریار
مقدمه چو درآمد ز لشگر نیسان به باغ ساقه برون راند از سپاه خزان به باغ رایت عالیش سرو آزادست به کوه مطرد رنگینش لاله نعما…
شمارهٔ ۲۳۲ - هم در ستایش او
بگذشت ز پیش من نگار من با موی سمور و باخز ادکن تابنده ز موی روی چون ماهش چونانکه مه از میانه خرمن چون سرو و به سرو بر مه…
شمارهٔ ۲۳۳ - هم در مدح او و تفاخر به فضائل خویش
دوش تا صبحدم همه شب من عرضه می کرده ام سپاه سخن بیشتر زان سپاه را دیدم از لباس هنر برهنه بدن امرای سخن بسی بودند این تفح…
شمارهٔ ۲۳۴ - مدیح دیگر از آن پادشاه
با دل پر آتش و دو دیده پر خون رفتم از لاوهور خرم بیرون تافته از دشمنان و شیفته از دوست سوخته از روزگار و خسته ز گردون گر…
شمارهٔ ۲۳۵ - مدیح محمد بهروز
خدای عز و جل در ازل نهاد چنان که جمله از دو محمد بود صلاح جهان ز یک محمد گردد زمانه آسوده ز یک محمد باشد شریعت آبادان مح…
شمارهٔ ۲۳۶ - ستایش ابونصر منصور
چون نهان گشت چشمه روشن خاک را تیره گشت پیرامن شب پر از در و گوهر و لؤلؤ از گریبان چرخ تا دامن از نهیب شب دراز و سیاه برم…
شمارهٔ ۲۳۷ - مدح محمد وزیر و شرح گرفتاری خویش
بیار آن مه دیده و مهر جان که بندهست و چاکر ورا این و آن از آن ماهپروردهٔ مهربخت که از ماه تن دارد از مهر جان چو بر کف…
شمارهٔ ۲۳۸ - ثنای ابوالرشد رشید
پیرگشته جهان به فضل خزان شد به اقبال خاص شاه جوان بوستانیست بزم فرخ او برده مایه ز رتبت نیسان دیدگانند نسترن چهره مطربان…
شمارهٔ ۲۳۹ - مدیح ابونصر منصور
ویژه می پیر نوش گشت چو گیتی جوان دل چو سبک شد ز عشق در ده رطل گران بر ارغوان بیش خواه از ارغوان رخ بتی چو ارغوان باده ای…
شمارهٔ ۲۴۰ - مدح عمادالدوله رشید خاص
چو کردم از هند آهنگ حضرت غزنین بر آن محجل تازی نهاد بستم زین شبی شده به من آبستن و من اندر وی ز ضعف سمع و بصر سست مانده …