قصاید
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۰۱ - گله از خلف وعده خواجه بوطاهر
من که مسعود سعد سلمانم زانچه گفتم همه پشیمانم زانکه خواجه مرا خداوندست خویشتن را غلام او دانم به همه وقت شکر او گویم به …
شمارهٔ ۲۰۲ - مدح ابوالفرج نصر بن رستم
افتخار اهل تیغ ای صاحب اهل قلم شمع سادات عرب خورشید احرار عجم ای امین شاه غازی صاحب دیوان هند روشن از رای تو بینم کار تا…
شمارهٔ ۲۰۳ - ستایشگری
نیست گشت از هوای خود عالم جز به مدح تو بر نیارد دلم حشمتت در جهان فکند آواز همتت بر فلک نهاد قدم محمدت را ستوده رای تو ج…
شمارهٔ ۲۰۴ - مدیح علاء الدوله مسعود
شاهان پیش را که نکردند جز ستم شاه زمانه کرد به تیغ و به خشت کم هست او بلی خلیفه یزدان دادگر پس کی رضا دهد که رود بر جهان…
شمارهٔ ۲۰۵ - هنرنمایی در مدیح سلطان مسعود
تنم از رنج گرانبار مکن گو نکنم جگرم چون دلم افگار مکن گو نکنم دل نزارست ز عشق تو ببخشای برو تن نزارست به غم زار مکن گو ن…
شمارهٔ ۲۰۶ - هم در ستایش او
گر یک وفا کنی صنما صد وفا کنم ور تو جفا کنی همه من کی جفا کنم تو نرد عشق بازی و با من دغا کنی من جان ببازم و نه همانا دغ…
شمارهٔ ۲۰۷ - مدح ملک ارسلان بن مسعود
زبان دولت عالی به بنده داد پیام که ای تو را دو زبان پارسی و تازی رام بدان دو چیره زان چون ثنا کنی بر شاه تو را ثنا بود ا…
شمارهٔ ۲۰۸ - شکایت از زندان و ستایش سلطان
خدایگانا بخرام و با نشاط بخرام ز بهر نصرت دین و معونت اسلام کشیده تیغی چون تیغ آفتاب به چنگ شده ز ضربت آن صبح عمر دشمن ش…
شمارهٔ ۲۰۹ - مدح عمادالدوله ابوسعد بابو
نهاد زلف تو بر مه ز کبر و ناز قدم کراست دست بر آن مشک گون غالیه شم چو بود عارض تو لاله طبیعی رنگ مگر نمود مرا عنبر طبیعی…
شمارهٔ ۲۱۰ - ناله از تیره بختی خود و امتداد گرفتاری
از کرده خویشتن پشیمانم جز توبه ره دگر نمی دانم کارم همه بخت بد بپیچاند در کام زبان همی چه پیچانم این چرخ به کام من نمی گ…