قصاید
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱ - ستایش دیگر از او
نگارخانه چین است یا شکفته بهار مه دو پنج و چهارست یا بت فرخار ز هر چهار نو آئین تر و بدیع ترست نگار من که زمانه چو او ند…
شمارهٔ ۱۲۲ - صفت اسب و مدح عارض لشکر عمادالدین منصور بن سعید
بیار آن باد پای کوه پیکر زمین کوب و ره انجام و تکاور هیون ابر سیر تندر آوا که لنگ و گنگ شد زو ابر و تندر تنش چون صورت ار…
شمارهٔ ۱۲۳ - در صفت شیر و مدح آن وزیر
بگشاد خون ز چشم من آن یار سیم بر چون بر بسیج رفتن بستم همی کمر او آفتاب و همچو مطر اشکش و مرا در آفتاب نادره آمد همی مطر…
شمارهٔ ۱۲۴ - باز در ستایش او
چو روشن شد از نور خور باختر شد از چشم سایه زمین زاستر بر آورد خورشید زرین حسام فرو رفت مه همچو سیمین سپر چو خورشید تابان…
شمارهٔ ۱۲۵ - مدیح دیگر از آن بزرگ
دوال رحلت چون بر زدم بر کوس سفر جز از ستاره ندیدم بر آسمان لشکر چو حاجیان ز می از شب سیاه پوشیده چو بندگان زمجره سپهر بس…
شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح سیف الدوله محمود
ای بقد برکشیده همچو سرو و کاشغر ای رخ خوب تو همچون ماه و از وی خوبتر این یکی ماه تمام آن ماه را مشکین عذار و آن دگر سرو …
شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح عارض لشکر
ای جهان فضل و بحر رادی و کان هنر روشنت روزست و صافی آب و با قوت گوهر خواب کرده از تو امن و ملک در یک خوابگاه آب خورده از…
شمارهٔ ۱۲۸ - مدح عمدة الملک رشیدالدین
روی ها را نگار کرده رسید کار من زان نگار شد به نگار آن نگاری که کافرش برخواند بیش اسلام را نکرد انکار کرد مرهم دل فگار م…
شمارهٔ ۱۲۹ - باز در ثنای او
آلت رامش بخواه گوهر شادی بیار رعد مثال این بزن ابر نهاد آن ببار خلق همی بنگری روز و شب اندر نشاط جز طرب اندر جهان نیز ند…
شمارهٔ ۱۳۰ - مدح جمال الملک رشید
چون ببستم کمر به عزم سفر آگهی یافت سرو سیمین بر رنجه و تافته به رسم وداع اندر آمد چو سرو و ماه از در گه به فندق همی شخود…