شمارهٔ ۲۷

از وفایی مهابادی در دیوان فارسی - غزلیات

ای راحت دل قوت روان لعل لبانت

خون شد دل مسکین ز غم سرو روانت

دورم ز تو بی خبر از خویش و لیکن

پیش منی و هیچ نبینم ز نشانت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۶

بعدیشمارهٔ ۲۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید